Home Documenten Klein perkament
Rennes le Château
Inhoudsopgave
Het kleine Perkament
Aren plukken
Codex Bezae
Fouten
Alle pagina's

Codex Bezae

Oorspronkelijk lijkt het erop dat de tekst een samenvoeging was van de diverse evangeliën. Het is niet terug te voeren naar de gangbare vertalingen, zoals opgetekend in Mattheus 12 of in Lucas 6.

In 2005 komt Wieland Willker uit Duitsland er achter dat de oorspronkelijke tekst is overgenomen uit de Codex Bezae of de Codex Cantabrigiensis. (Deze namen heeft dit manuscript te danken aan Theodore Beza, die het manuscript in een klooster in Lyon heeft gevonden, en aan de Universiteit van Cambridge, aan wie het wordt geschonken in 1581).

Codex BezaeCodex Bezae

De codex is tweetalig, de Griekse tekst op de ene pagina staat in het Latijn op de tegenoverliggende pagina. Men denkt dat het uit de zesde eeuw stamt. Het is niet gebaseerd op wat men noemt de “vulgaat”-teksten. De vertaling gaat waarschijnlijk terug naar oude Syrische teksten.

In 1864 wordt een integrale uitgave van de Codex gemaakt door Frederick H. Scrivener Bezae Codex Cantabrigiensis te Cambridge. Vigouroux – leraar aan de Saint Sulpice (!) – heeft de tekst opgenomen in zijn Dictionaire de la Bible in 1895. In 1899 is een fotografische weergave van de codex gemaakt. Kortom in de tweede helft van de 19e eeuw krijgt de codex de nodige aandacht. Men name Vigouroux maakt het perkament interessant, omdat de originele tekst hiermee goed toegankelijk werd voor de Fransen.

Dit betekent dat Saunière, Boudet, of een andere tijdgenoot van beide heren, de opstellers van het kleine perkament zou kunnen zijn. Het verhaal dat het uit de tijd van Bigou stamt is onwaarschijnlijk, omdat het voor Bigou niet eenvoudig zou zijn om aan deze tekst te geraken. Uiteraard kan de tekst ook een product van Plantard of zijn compagnons zijn. Veel van de Rennes le Chateau critici houden het daarop.



 

Zoek op deze site

Boekenkast