Goedertier

Zijn overlijden

Een bekentenis?

Zeven maanden na de diefstal overleed Arsene Goedertier. Op 25 november vond er in Dendermonde een arrondisementele vergadering plaats van de toenmalige Katholieke Unie. Goedertier werd na een toespraak onwel. Hij werd naar het huis van zijn zwager gebracht, de Juwelier Ernest Vanden Durpel, waar hij zou overlijden.

In het gerechtelijk dossier ontbreekt elk spoor van onderzoek tot dat overlijden. De belangrijkste getuigen werden NIET verhoord!
In 1941 vond er een Duits onderzoek plaats onder leiding van Oberleutnant Koehn. Koehn deed wat anderen voor hem hadden verzuimd: hij ging praten met de personen die bij de dood van Goedertier aanwezig waren.

Hieronder een samenvatting van de diverse verklaringen over de laatste woorden van Goedertier:

Getuigenis van “De Vos”.
De Vos wist dat Goedertier onwel was geworden en heeft volgens eigen zeggen met de juwelier gebeld om te vragen of hij moest komen. Bij zijn aankomst lag Goedertier in de Salon op de grond op een matras. Vos hoorde hem kreunen. Op dat moment waren de arts (Romain de Cock uit Wetteren) en zijn zwager (Ernest Vanden Durpel) aanwezig. Goedertier vroeg De Vos dichterbij te komen en liet de anderen vertrekken. Volgens de verklaring van De Vos waren zijn exacte woorden:
"Ik heb den priester doen roepen maar mijn geweten is gerust. Luister, Ik alleen weet waar het Lam Gods is”. Hij fluisterde dat. De Vos zei: “Ja?”en Goedertier zei nogmaals: “Ik alleen weet het... Het dossier van heel die zaak zult gij vinden in mijn klein bureel in de schuif rechts van de schrijftafel in een omslag “Mutualité”.

Op dit moment kwam pater Libertus binnen, maar Goedertier zei: ”Gaat buiten, laat ons alleen en doe de deur toe.”
Goedertier begon weer te praten:”Dus Gij weet waar het dossier is, en…”
Op dat moment kon hij geen woord meer uitbrengen, hij rochelde. De Vos riep de arts erbij, die constateerde dat de dood was ingetreden.

De Vos zou later verklaren dat het door de priester kwam dat Goedertier niet heeft kunnen vertellen waar het paneel te vinden zou zijn.

De arts zegt over hetzelfde voorval:
Toen Goedertier op het matras lag vroeg hij: “Dokter is het werkelijk gevaarlijk?”
“Nee,” zei de dokter. Blijf maar rustig liggen. Hebt ge nog iets te vragen of heeft u een wens?”
“Nee,” antwoordde Goedertier, “ik wil graag een priester”.
Ondertussen was De Vos gearriveerd waarop Goedertier verklaarde: “Met hem kan ik het ook doen.” De Cock liet De Vos komen en kort daarna riep De Vos: ”Dokter kom alstublieft. Het gaat niet goed.”
De pater arriveerde ongeveer vijf minuten na zijn dood. 

Volgens de pater:
Toen de pater in de kamer kwam lag Goedertier op een matras op de grond. Naast hem knielde De Vos.
Toen de pater binnenkwam ging De Vos naar de andere kamer, maar Goedertier zei: “Advocaat, advocaat moet ik hebben.”, waarop Libertus De Vos weer ging halen.
De Vos was toen nog 1 á 2 minuten met de stervende alleen. Vervolgens ging het slecht met Goedertier en De Vos riep Pater Libertus er weer bij die de overledene absolutie verleende.

In 1947 legt Pater Libertus een schriftelijke verklaring af op verzoek van zijn abt. Hier zegt hij: "Ik wilde bij hem neerknielen om zijn biecht te horen, maar hij weerde mij af en riep om zijn advocaat, den Heer Joris De Vos. Toen deze een ogenblik bij hem was klapte de advocaat in de handen, ik spoedde mij bij den zieke, die de geest gaf."

VandenDurpel werd pas in 1949 gehoord:
...Ik had hem eerst nog een glas portwijn te drinken gegeven... Daarna zegde hij nog dat hij een "homme de confiance" moest hebben, niet dat hij op godsdienstig gebied ongerust was, maar dat hij iets te confieëren had. Advocaat Georges De Vos, die een vriend van den huize was, is dan ook binnengekomen en Goedertier heeft toen gezegd: "Ik alleen op de ganse wereld weet waar het Lam Gods is ..." Dit waren zijn laatste woorden; voor zoveel ik mij zulks herinner is juist nadien en toen Goedertier reeds overleden was, Pater Libertus van de Benedictijnerabdij te Dendermonde ter plaatse gekomen.

De kinderen van  VandenDurpel zouden later getuigen dat hun vader diezelfde avond nog had gezegd: "Die Arsene toch, tot zijn laatste snik bleef hij de fantast. Hij zegde mij dat hij wist waar zich het Lam Gods bevond."

Conclusie?
Getuigen doe je altijd vanuit je eigen beleving en het is logisch dat iedereen zijn eigen rol min of meer uitvergroot. Wat vreemd is in bovenstaande getuigenissen is de rol van de priester. Was hij nou wel of niet op tijd? De Vos verwijt hem op tijd te zijn, want daardoor kon Goedertier niet vertellen waar het paneel was verstopt. De priester zelf vertelt ook dat hij op tijd was. Hij had zelfs plaats gemaakt voor De Vos. De dokter verklaart dat hij te laat was en ook VandenDurpel meent zich dit te herinneren.

Koehn moet er het zijne van gedacht hebben. Hij ondervroeg de priester in hoeverre hij contact had met Coppieters en Vanden Gheyn. De priester vertelde dat hij in 1934 en 1935 in Frankrijk was en derhalve nooit getuige was geweest in deze zaak. Hij zou ook nooit met Coppieters of Vanden Gheyn hebben gesproken over deze zaak.

Ook opvallend is dat De Vos zegt dat hij de enige getuige was terwijl VandenDurpel diezelfde avond aan zijn kinderen zou hebben verteld wat Goedertier had gezegd op zijn sterfbed.

Verder is het zeer opvallend dat Goedertier op zijn sterfbed niet vraagt naar zijn vrouw of kind.